De communicanten - 1893

Olieverf op doek, 82 x 117 cm

‘De communicanten’ is één van Claus’ eerste luministische werken. Het luminisme is een enigszins fotografische stijl, met figuren van wie het silhouet als het ware in licht gehuld is en met een heerlijk zonnige natuurweergave in kleine, nerveuze toetsen van naast elkaar aangebrachte kleuren. Claus’ petekind Eva in haar witte communiejurk belichaamt de zuiverheid en de kinderlijke onschuld. Toch heeft zij ook iets ernstigs over zich. Zij is zich immers bewust van het belang van deze communiedag. Het opvallende contrast van zonlicht en schaduw in dit schilderij is een voorafbeelding van het volwassen leven van deze dorpskinderen, wanneer ook zorgen en werken een deel van hun bestaan worden. Het luminisme van Emile Claus kenmerkt zich door een idyllische visie op de natuur en de buitenmens. Zijn taferelen baden in stralend zonlicht, maar blijven realistisch.

Emile Claus

1849-1924

Na zijn opleiding aan de academie van Antwerpen debuteerde Emile Claus met genrestukken in een naturalistisch-anekdotische stijl. Hij vestigde zich in 1886 definitief in Astene aan de Leie maar had omstreeks 1890 ook een atelier in Parijs. De Franse impressionisten, vooral Claude Monet en Camille Pissarro, maakten toen een grote indruk op hem. Zijn realistische techniek evolueerde naar een lichtere coloriet en een suggestieve weergave van de spelingen van het zonlicht. Hij begon zijn geliefkoosde thema’s – de oevers van de Leie, het platteland, de boeren en dorpsmensen – met enkelvoudige, levendige kleurtoetsen weer te geven, maar hij liet daarbij nooit de vorm vervluchtigen en bewaarde altijd een zeker realisme. Zo ontwikkelde hij vanaf de jaren 1892-1893 een eigen variant van het impressionisme: het luminisme. Claus werd het boegbeeld van die stijl, en oefende een diepgaande invloed uit op zijn tijdgenoten en de volgende generatie Vlaamse schilders.

Ontdek meer

Er is iets fout gegaan. Gelieve opnieuw te proberen.