De tuin der dromen - 1907

Olieverf op doek, 120 x 107 cm

In de jaren 1890 vervoegde Emile Fabry zich bij een groep kunstenaars die naar een spirituele dimensie in de kunst zocht. Deze idealisten waren een wereldvreemde aftakking van de symbolistische stroming. Zij verschansten zich in een dromerige kunst die de eigen moderne tijd buitensloot. Zij lieten zich inspireren door de heroïsche naakten uit de kunstgeschiedenis, van het oude Griekenland tot de 19e eeuw. Liefst van al drukten ze hun verheven ideeën uit in de vorm van allegorieën. ‘De tuin der dromen’ is een typisch idealistisch werk van Emile Fabry. Het naakte lichaam is wel plastisch weergegeven maar het werkelijkheidsgehalte van de voorstelling is beperkt en de nadruk ligt op het decoratieve en suggestieve. Door de monochrome kleurenharmonie wordt een onwereldse, melancholische stemming opgeroepen.

Emile Fabry

1865-1966

Na een opleiding aan de Brusselse academie knoopte Emile Fabry aan bij de symbolistische stroming. Uit zijn figuren met verwrongen gezichten spreken angst en onrust. Deze pre-expressionistische werken vormen het krachtigste deel van zijn oeuvre. Rond 1900 onderging hij de invloed van de art nouveau. Hij was betrokken bij projecten van de architecten Victor Horta en Paul Hankar. Intussen evolueerde zijn kunst naar het idealisme, een visie die uit het symbolisme gegroeid was en die teruggreep naar de klassieke vormen en tradities. Fabry legde zich vanaf dan vooral toe op de monumentale en decoratieve kunst. In de jaren 1890 was hij medestichter en lid van verscheidene belangrijke kunstkringen: Pour L’Art, La Rose+Croix, L’Art Idéaliste. Hij ontwierp affiches en muurdecoraties, onder meer voor de Muntschouwburg in Brussel en het Afrika-museum in Tervuren. In 1919 werd hij lid van de groep L’Art Monumental.

Ontdek meer

Er is iets fout gegaan. Gelieve opnieuw te proberen.