Le sous-sol - 1969

Plastic paneel met opdruk, 121 x 83,5 cm

Le sous-sol stelt een zichtbare en een onzichtbare wereld voor, op een uiterst synthetische manier, met lijnvormen, een zweem van symmetrie en een woordenspel met zwarte letters: een verdwaalde ‘L’ en een komma scheiden het bovenaardse van het onderaardse. Zo schept de kunstenaar een poëzie van mysteries, een dialoog van positief en negatief, waarin de woorden en de beelden tegelijk overeenkomsten en contradicties oproepen. Broodthaers begon zijn artistieke carrière als dichter en schrijver in de entourage van de surrealistische schilders, die in hun kunst veel belang hechtten aan het woord. Nadien, in zijn plastische oeuvre, bleven bij hem woord en beeld onlosmakelijk verbonden. Hij had een voorkeur voor de reproductie en voor alledaagse activiteiten en objecten (het ‘objet trouvé’). Zijn offensief tegen de gevestigde waarden voerde hij echter vooral met literaire wapens: het geschreven of gedrukte woord, absurde woordspelingen en associaties van beelden en teksten. Broodthaers’ objecten intrigeren en doen ons glimlachen. Het zijn curiositeiten, ironie die in een poëtische taal verwerkt is. Maar de vragen die hij ermee wil oproepen over de zin en de aard van de kunst en de kunstenaar zijn niet te ontwijken.

Marcel Broodthaers

1924-1976

Via de poëzie en de journalistiek kwam Broodthaers in 1964 tot de beeldende kunst. Onmiddellijk sloot hij zich aan bij de beweging van de antikunst, die reageerde tegen de traditionele, steriele context waarin kunstwerken getoond worden en tegen de valse waarden die eraan gegeven worden. Zijn carrière ontwikkelde zich vanaf dan parallel met internationale bewegingen zoals popart, nouveau réalisme en conceptuele kunst. Typisch voor hem is de vermenging van woord en beeld, van poëzie en spot. Zijn verzamelingen consumptieafval zoals mosselschelpen en eierschalen kunnen begrepen worden als een aanklacht tegen de leegheid van kunst als koopwaar. Door alledaagse dingen een andere, namelijk artistieke bestemming te geven, stelde hij zowel de identiteit van die voorwerpen als de definitie van kunst ter discussie. Tot 1969 werkte hij in Brussel, nadien in Keulen. Zijn oeuvre was opzienbarend en van cruciaal belang voor de hedendaagse kunst en kunsttheorie.

Ontdek meer

Er is iets fout gegaan. Gelieve opnieuw te proberen.