Marcinelle - 1956

Olieverf op doek, 195 x 248 cm

Door de weloverwogen compositie en ingehouden kleur is ‘Marcinelle’ een zeer mooi en intens werk. Het is een van rand tot rand verlopende ontwikkeling zonder kern. Op die wijze introduceert de kunstenaar het element tijd in het schilderij. Hij nodigt ons uit tot stilstaan en contempleren. In de loop van de jaren 1950 en 1960 werd de abstracte tendens een brede beweging in de Belgische kunst. Naast de lyrische abstracten en informelen bekleedden de geometrische abstracten een eigen plaats. Luc Peire, die begin jaren 1950 uit de rijzige figuren van de Katangese vrouwen zijn abstracte vormen puurde, ging zijn constructies steeds meer bezielen met zijn eigen gevoeligheid. Zijn artistieke evolutie was een proces van verinnerlijking, waarbij hij de menselijke figuur eerst stileerde tot een geestelijk wezen en vervolgens abstraheerde tot een verticale beweging.

Luc Peire

1916-1994

Aanvankelijk schilderde Luc Peire vrij sombere, post-expressionistische portretten, stillevens en landschappen, onder invloed van Constant Permeke. Reizen naar Italië, Spanje, Marokko en vooral voormalig Belgisch Congo (1952) brachten een beslissende wending in zijn werk teweeg. Zijn composities werden schematisch en evolueerden tot een niet-figuratief verticalisme waarin bundels van lijnen zich verdichten en verbreden ten opzichte van de achtergrond, in een harmonie van hevige kleurcontrasten. Vanaf 1966 maakte hij ‘environments’, kleine kamers waar spiegels over de vloer en het plafond de vier wanden met verticale lijnen weerspiegelen en een illusie scheppen van peilloze diepte en een zwevende bodem. In 1980 creëerde hij lichttorens voor interieurs, uit acrylglas met eenzelfde lijnenspel. Hij streefde naar een integratie van het kunstwerk in de architectuur via abstracte composities waarin verticalisme, ritme, kleurkracht, licht en ruimte overheersen.

Ontdek meer

Er is iets fout gegaan. Gelieve opnieuw te proberen.