Winterlandschap - 1907

Contépotlood en houtskool op papier, 43,7 x 57,8 cm

Dit prachtige winterlandschap is met eenvoudige middelen opgebouwd. Net zoals in zijn strandgezichten gebruikt Spilliaert hier de perspectief om weidsheid, verlatenheid en leegte te suggereren. Het uitgespaarde witte vlak, dat de zuiverheid van de sneeuw oproept, beslaat meer dan de helft van het blad. Met subtiele arceringen tekent hij de berm, het kreupelhout en de silhouetten van de gebouwen aan de einder. Als ritmische accenten onderbreken de houten masten de statische indruk van een bevroren landschap.

Léon Spilliaert

1881-1946

Léon Spilliaert studeerde korte tijd aan de academie van Brugge, maar was eigenlijk een autodidact. Zoals zijn twintig jaar oudere stadsgenoot James Ensor vond hij inspiratie voor zijn visionaire kunst in zijn geboortestad Oostende. Gedurende de tien vruchtbaarste jaren van zijn leven werd hij gedreven door een innerlijke onrust. Hij transponeerde de Oostendse realiteit in hallucinante beelden, die sterk bij het symbolisme aanleunen. Zijn huwelijk in 1916, zijn vestiging in Brussel en de geboorte van een dochtertje brachten hem gemoedsrust. Zijn kunst werd stilaan meer ongedwongen. Bomen en zeegezichten spraken het meest tot zijn verbeelding en vormen de hoofdthema’s in zijn oeuvre. Ondanks twee grote tentoonstellingen in Brussel (1929 en 1946) verwierf hij pas na zijn dood internationale bekendheid.

Ontdek meer

Er is iets fout gegaan. Gelieve opnieuw te proberen.